Między dysonansem a eufonią – o sile jedności systemu prawa międzynarodowego w kontekście jego fragmentacji

Fuente: Zenodo
Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Cała-Wacinkiewicz, Ewelina
Format: Recurso digital
Language:Polish
Published: Zenodo 2024
Online Access:
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1866901650259574784
author Cała-Wacinkiewicz, Ewelina
author_facet Cała-Wacinkiewicz, Ewelina
contents <p>Systemowi prawa międzynarodowego – w myśli Profesora Władysława Czaplińskiego – z pewnością bliżej do właściwej operze i operetce eufonii, niż do jej przeciwstawnego dysonansu. I choć przedmiotowa alegoria może zostać uznana za zbyt ryzykowną, a i nawet śmiałą, to jej celowość sprowadza się do ukazania odbicia refleksów muzycznej pasji Jubilata w jego harmonijnie współbrzmiących twierdzeniach. Dostrzegalna eufonia może zostać zatem odniesiona nie tylko do systemowej natury prawa międzynarodowego, którego jedność – rozpisując na wiele naukowych nut – Władysław Czapliński wielokontekstowo analizuje, ale także i do Jego publikacji, stanowiących niekwestionowany wkład do światowej i polskiej nauki.<br>Pamiętając, że jedność systemu prawa międzynarodowego stanowi płaszczyznę styczną dla konstytutywnych cech warunkujących istnienie tegoż systemu, to fragmentacja prawa międzynarodowego, będąc intrasystemowym zjawiskiem, zachodzi w jego części szczegółowej. Tym samym nie narusza norm prawnych – instytucji, zasad czy reguł – składających się na powszechne prawo międzynarodowe, które niczym klamra – jak określił to Jubilat – spina system prawa międzynarodowego. Do jego jedności ze szczególną naukową troską podchodzi Jubilat, bo przywołując za H. Grotiusem – wszystko staje się niepewne z chwilą, gdy odstępujemy od prawa.</p>
format Recurso digital
id zenodo_https___doi_org_10_5281_zenodo_13769824
institution Zenodo
language pol
publishDate 2024
publisher Zenodo
record_format zenodo
spellingShingle Między dysonansem a eufonią – o sile jedności systemu prawa międzynarodowego w kontekście jego fragmentacji
Cała-Wacinkiewicz, Ewelina
<p>Systemowi prawa międzynarodowego – w myśli Profesora Władysława Czaplińskiego – z pewnością bliżej do właściwej operze i operetce eufonii, niż do jej przeciwstawnego dysonansu. I choć przedmiotowa alegoria może zostać uznana za zbyt ryzykowną, a i nawet śmiałą, to jej celowość sprowadza się do ukazania odbicia refleksów muzycznej pasji Jubilata w jego harmonijnie współbrzmiących twierdzeniach. Dostrzegalna eufonia może zostać zatem odniesiona nie tylko do systemowej natury prawa międzynarodowego, którego jedność – rozpisując na wiele naukowych nut – Władysław Czapliński wielokontekstowo analizuje, ale także i do Jego publikacji, stanowiących niekwestionowany wkład do światowej i polskiej nauki.<br>Pamiętając, że jedność systemu prawa międzynarodowego stanowi płaszczyznę styczną dla konstytutywnych cech warunkujących istnienie tegoż systemu, to fragmentacja prawa międzynarodowego, będąc intrasystemowym zjawiskiem, zachodzi w jego części szczegółowej. Tym samym nie narusza norm prawnych – instytucji, zasad czy reguł – składających się na powszechne prawo międzynarodowe, które niczym klamra – jak określił to Jubilat – spina system prawa międzynarodowego. Do jego jedności ze szczególną naukową troską podchodzi Jubilat, bo przywołując za H. Grotiusem – wszystko staje się niepewne z chwilą, gdy odstępujemy od prawa.</p>
title Między dysonansem a eufonią – o sile jedności systemu prawa międzynarodowego w kontekście jego fragmentacji
url https://doi.org/10.5281/zenodo.13769824