Imagen de Portada

आधुनिकतावाद आणि १९९० नंतरच्या कथांमधील सामाजिक विचार

Fuente: Zenodo

Guardado en:

Detalles Bibliográficos
Autores principales:	सोनार, किरण यशवंत, डहाळे, शोभा
Formato:	Recurso digital
Publicado:	Zenodo 2025
Materias:	मुख्यशब्द-आधुनिकतावाद,मराठी कथा,सामाजिक विचार,ग्रामीण कथा,दलित साहित्य,स्त्रीवादीसाहित्य, महानगरी कथा,जागतिकीकरण,सामाजिक परिवर्तन.
Acceso en línea:	Acceder al recurso
Etiquetas:	Agregar Etiqueta Sin Etiquetas, Sea el primero en etiquetar este registro!

_version_	1866901316689723392
author	सोनार, किरण यशवंत डहाळे, शोभा
author_facet	सोनार, किरण यशवंत डहाळे, शोभा
contents	<p><strong><em><span>सारांश</span></em></strong></p> <p><em><span>मराठी कथेस आधुनिकतावादाने व्यक्तीच्या अस्तित्व, अंतर्मुखता, एकाकीपणा आणि जीवनातील असुरक्षितता या पैलूंचा गहिरा अनुभव दिला. परंतु १९९० नंतरच्या सामाजिक बदलांनी—उदारीकरण, जागतिकीकरण, शहरीकरण, स्त्रीवाद आणि माहिती-तंत्रज्ञान—कथेच्या आशयाला नवा सामाजिक संदर्भ दिला. ग्रामीण कथांमध्ये शेतीतील बदल, स्थलांतर आणि भ्रष्ट व्यवस्थेविरुद्धचा संघर्ष दिसतो. दलित कथांनी अन्यायाविरोधी लढा, स्वाभिमान व जागरूकता अधोरेखित केली, तर स्त्रीवादी कथांनी स्त्री-पुरुष समानता, आत्मनिर्भरता, लैंगिक स्वातंत्र्य आणि सामाजिक ढोंगीपणावरील प्रश्न मांडले. महानगरी कथांमध्ये औद्योगिकीकरण, गिरणी संप, मॉल संस्कृती, जातीय ताणतणाव आणि मध्यमवर्गीय विसंगती यांचे वास्तववादी चित्रण झाले. त्यामुळे नव्वदोत्तरी कथा ही केवळ आधुनिकतेची वैयक्तिक अंतर्मुखता न राहता सामाजिक संघर्ष, विषमता, न्याय, समता आणि नात्यांचे बदलते स्वरूप यांचे आरसे बनल्या. आधुनिकतावादाने साहित्याला वैचारिक आणि अस्तित्ववादी अधिष्ठान दिले; परंतु १९९० नंतरच्या कथांनी सामाजिक आशय अधिक व्यापक आणि समकालीन वास्तवाशी निगडित केला.</span></em></p> <p> </p>
format	Recurso digital
id	zenodo_https___doi_org_10_5281_zenodo_17231736
institution	Zenodo
language
publishDate	2025
publisher	Zenodo
record_format	zenodo
spellingShingle	आधुनिकतावाद आणि १९९० नंतरच्या कथांमधील सामाजिक विचार सोनार, किरण यशवंत डहाळे, शोभा मुख्यशब्द-आधुनिकतावाद,मराठी कथा,सामाजिक विचार,ग्रामीण कथा,दलित साहित्य,स्त्रीवादीसाहित्य, महानगरी कथा,जागतिकीकरण,सामाजिक परिवर्तन. <p><strong><em><span>सारांश</span></em></strong></p> <p><em><span>मराठी कथेस आधुनिकतावादाने व्यक्तीच्या अस्तित्व, अंतर्मुखता, एकाकीपणा आणि जीवनातील असुरक्षितता या पैलूंचा गहिरा अनुभव दिला. परंतु १९९० नंतरच्या सामाजिक बदलांनी—उदारीकरण, जागतिकीकरण, शहरीकरण, स्त्रीवाद आणि माहिती-तंत्रज्ञान—कथेच्या आशयाला नवा सामाजिक संदर्भ दिला. ग्रामीण कथांमध्ये शेतीतील बदल, स्थलांतर आणि भ्रष्ट व्यवस्थेविरुद्धचा संघर्ष दिसतो. दलित कथांनी अन्यायाविरोधी लढा, स्वाभिमान व जागरूकता अधोरेखित केली, तर स्त्रीवादी कथांनी स्त्री-पुरुष समानता, आत्मनिर्भरता, लैंगिक स्वातंत्र्य आणि सामाजिक ढोंगीपणावरील प्रश्न मांडले. महानगरी कथांमध्ये औद्योगिकीकरण, गिरणी संप, मॉल संस्कृती, जातीय ताणतणाव आणि मध्यमवर्गीय विसंगती यांचे वास्तववादी चित्रण झाले. त्यामुळे नव्वदोत्तरी कथा ही केवळ आधुनिकतेची वैयक्तिक अंतर्मुखता न राहता सामाजिक संघर्ष, विषमता, न्याय, समता आणि नात्यांचे बदलते स्वरूप यांचे आरसे बनल्या. आधुनिकतावादाने साहित्याला वैचारिक आणि अस्तित्ववादी अधिष्ठान दिले; परंतु १९९० नंतरच्या कथांनी सामाजिक आशय अधिक व्यापक आणि समकालीन वास्तवाशी निगडित केला.</span></em></p> <p> </p>
title	आधुनिकतावाद आणि १९९० नंतरच्या कथांमधील सामाजिक विचार
topic	मुख्यशब्द-आधुनिकतावाद,मराठी कथा,सामाजिक विचार,ग्रामीण कथा,दलित साहित्य,स्त्रीवादीसाहित्य, महानगरी कथा,जागतिकीकरण,सामाजिक परिवर्तन.
url	https://doi.org/10.5281/zenodo.17231736